Ο Σταυρος Λαμπρινιδης κατηγγελε στην Ευρωπαικη Επιτροπη την Ελλαδα για παραβιασεις ανθρωπινων δικαιωματων!!!

ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΙΣ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ ΛΑΜΠΡΙΝΙΔΗΣ ΚΑΙ ΚΟΠΠΑ!!

Δραστηριος κατα των συμφεροντων της χωρας που τον εστειλε ευρωβουλευτη απεδειχθη ο Σταυρος Λαμπρινιδης  στις Βρυξελλες.
 Μαζι με ενα αλλο διαμαντι την ευρωβουλευτη Μαριλενα Κοππα (του  συναφιου του Τζεφρυ) εκαναν τον ρουφιανο καταγγελλοντας την Ελληνικη κυβερνηση για παραβιασεις ανθρωπινων δικαιωματων. 
Κι αυτο στα πλαισια της κοινοβουλευτικης δραστηριοτητος. 
Τοτε στην κυβερνηση ηταν η ΝΔ. 
Επισυναπτεται η απαντησις του k.Barof εξ ονοματος της επιτροπης που βαζει τους ρουφιανους στην θεση τους...

Κοινοβουλευτικές ερωτήσεις
7 Οκτωβρίου 2009	E-4764/09
ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ υποβολή: Maria Eleni Koppa (S-D) και Stavros Lambrinidis (S-D) προς την Επιτροπή

Θέμα: Διεθνής προστασία ανηλίκων μεταναστών στην Ελλάδα

Απάντηση/απαντήσεις

Στις γυναικείες φυλακές του Ελαιώνα Θηβών κρατείται εδώ και 10 μήνες σε ένα υπόγειο με 18 άτομα ένα κοριτσάκι ηλικίας 3,5 ετών αφγανικής καταγωγής μαζί με την μητέρα της, σχετικά με τη οποία εκκρεμεί απόφαση για την χορήγηση πολιτικού ασύλου. Το παιδί ήδη παρουσιάζει προβλήματα υγείας με αποτέλεσμα να έχει διακομισθεί επανειλημμένα στο νοσοκομείο. Στις 18 Σεπτεμβρίου 2009, οι αρμόδιες δικαστικές αρχές αποφάνθηκαν αρνητικά στο αίτημα αναστολής απέλασής τους και στο αίτημα αναστολής της πολύμηνης κράτησής τους (αν και ακόμη εκκρεμεί το αίτημα χορήγησης πολιτικού ασύλου) παρότι λόγω της φυλετικής καταγωγής της μητέρας υπάρχει βάσιμος κίνδυνος για τη ζωή και τη σωματική ακεραιότητά τους σε περίπτωση απέλασης στο Αφγανιστάν. Ερωτάται η Επιτροπή: 1. Αν έχει λάβει γνώση αυτής της υπόθεσης και αν συμφωνεί ότι παραβιάζονται κατάφωρα η Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (και κυρίως τα άρθρα 3 και 6), οι διατάξεις περί προστασίας των ανηλίκων της Οδηγίας περί Επιστροφής με την οποία οι νομοθεσίες των κρατών μελών καλούνται να εναρμονιστούν καθώς και οι διεθνείς συμβάσεις για τα Δικαιώματα του Παιδιού του 1989 και η 4η Σύμβαση της Γενεύης του 1951;  2. Από τη στιγμή που η περιοχή καταγωγής της μητέρας στο Αφγανιστάν (Μπεσούι) έχει περάσει ολοκληρωτικά στον έλεγχο των Ταλιμπάν και οι κάτοικοί της (φυλή Χαζαρά) απειλούνται με άμεσο αφανισμό δεν παραβιάζεται άμεσα η αρχή της μη επαναπροώθησης (άρθρο 33 της Σύμβασης της Γενεύης του 1951) η οποία απαγορεύει στις κυβερνήσεις να υποχρεώσουν κάποιον, έμμεσα ή άμεσα, σε επιστροφή, αντίθετα προς τη θέλησή του, σε άλλη χώρα, όπου το άτομο αυτό κινδυνεύει να υποστεί σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του; Κοινοβουλευτικές ερωτήσεις 4 Δεκεμβρίου 2009 E-4764/2009 Απάντηση του κ. Barrot εξ ονόματος της Επιτροπής 1. Η συγκεκριμένη υπόθεση στην οποία αναφέρονται τα αξιότιμα μέλη του Κοινοβουλίου στην ερώτησή τους δεν έχει περιέλθει σε γνώση της Επιτροπής. Η Επιτροπή προωθεί και εξασφαλίζει με ιδιαίτερη προσήλωση τον σεβασμό των δικαιωμάτων του παιδιού. Το κοινοτικό δίκαιο, στη σημερινή του μορφή, προβαίνει σε διάκριση μεταξύ της θέσης των παιδιών που υπόκεινται σε διαδικασίες επιστροφής και εκείνων που είναι αιτούντες άσυλο. Η οδηγία 2008/115/EΚ («οδηγία περί επιστροφής»)(1), θεσπίζει διάφορες ειδικές εγγυήσεις για τους ασυνόδευτους ανήλικους και τις οικογένειες με ανήλικους οι οποίες κρατούνται στο πλαίσιο διαδικασιών επιστροφής. Προτού παρέλθει η διετής προθεσμία ενσωμάτωσης της οδηγίας, δεν γίνεται καμία νομική εκτίμηση κατά πόσον η κράτηση ανηλίκων που υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής της ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του κοινοτικού δικαίου. Η Επιτροπή έχει ήδη ανακοινώσει ότι, στο πλαίσιο της ενσωμάτωσης της οδηγίας περί επιστροφής, θα παρακολουθεί με ιδιαίτερη προσοχή τον σεβασμό των δικαιωμάτων των παιδιών. Όσον αφορά τους αιτούντες άσυλο, η οδηγία 2003/9/EΚ του Συμβουλίου («οδηγία περί συνθηκών υποδοχής»)(2), επιτρέπει στα κράτη μέλη να προβαίνουν σε κράτηση αιτούντων άσυλο σε ορισμένες περιπτώσεις, σύμφωνα με το εθνικό τους δίκαιο. Οι κρατούμενοι αυτοί πρέπει να έχουν πρόσβαση σε πλεονεκτήματα και συνθήκες που περιγράφονται στην οδηγία για τους όρους υποδοχής. Σύμφωνα με την οδηγία 2005/85/EΚ («οδηγία περί διαδικασιών ασύλου»)(3), τα κράτη μέλη υποχρεούνται επίσης να εξασφαλίζουν τη δυνατότητα ταχέως δικαστικού ελέγχου των διοικητικών εντολών κράτησης. Η Επιτροπή δεν έχει γενικές αρμοδιότητες παρέμβασης σε μεμονωμένες περιπτώσεις παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που απορρέουν από διεθνείς πράξεις όπως οι αναφερόμενες στην ερώτηση. Αυτό μπορεί να γίνει μόνον εάν ανακύπτει ζήτημα εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου. Με βάση τις πληροφορίες που διαθέτει, η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να κρίνει κατά πόσον υπήρξε τέτοια παραβίαση του κοινοτικού δικαίου. 2. Το ζήτημα κατά πόσον ένας αιτών άσυλο έχει βάσιμους φόβους ότι θα διωχθεί για έναν από τους λόγους που προβλέπονται στη σύμβαση της Γενεύης και που επαναλαμβάνονται στην οδηγία 2004/83/EΚ του Συμβουλίου («οδηγία περί αναγνώρισης»)(4) (δηλαδή λόγω φυλής, θρησκείας, ιθαγένειας, πολιτικών πεποιθήσεων ή συμμετοχής σε ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα) ή κατά πόσον έχει ουσιώδεις λόγους να πιστεύει ότι θα αντιμετώπιζε πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης, εάν επέστρεφε στη χώρα καταγωγής του, ιδίως εφόσον ο δράστης της δίωξης ή της σοβαρής βλάβης είναι μη κρατικός φορέας, θα πρέπει να κρίνεται στο πλαίσιο της ατομικής εξέτασης της αίτησης ασύλου. Κατά την εν λόγω εκτίμηση θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη, μεταξύ άλλων, η ατομική κατάσταση και οι προσωπικές συνθήκες του αιτούντος, ιδίως παράγοντες όπως η προέλευση και το φύλο, καθώς και άλλα πραγματικά δεδομένα που αναφέρονται στη χώρα καταγωγής. Η Επιτροπή δεν έχει εξουσία να παρέμβει στη διάρκεια εξέτασης ατομικής αίτησης ασύλου ή να δώσει άμεσες οδηγίες στις εθνικές αρχές που εξετάζουν την αίτηση σε πρώτο βαθμό ή στα όργανα προσφυγής. (1) Οδηγία 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008 , σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών, ΕΕ L 348 της 24.12.2008. (2) Οδηγία 2009/3/EΚ του Συμβουλίου της 27ης Ιανουαρίου 2003 σχετικά με τις ελάχιστες απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων άσυλο στα κράτη μέλη, ΕΕ L 31 της 6.2.2003. (3) Οδηγία του Συμβουλίου της 1ης Δεκεμβρίου 2005 σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές για τις διαδικασίες με τις οποίες τα κράτη μέλη χορηγούν και ανακαλούν το καθεστώς του πρόσφυγα, ΕΕ L 326 της 13.12.2005. (4) Οδηγία 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004 για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους, ΕΕ L 304 της 30.9.2004